Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τύπος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τύπος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 22, 2008

ΕΤΣΙ ελέγχουν τον ΤΥΠΟ

Αυτό είναι το μεγάλο σκάνδαλο με τον Γιώργο Τράγκα να συντηρεί την εφημερίδα των 2.100 φύλλων με το 24.3% των εσόδων του να είναι απο κρατικές επιχορηγήσεις όταν οι μεγάλες εφημερίδες έχουν έσοδα απο τις κρατικές διαφημίσεις μόνο το 0,30%! Μιλάμε για την Καθημερινή, το Βήμα το Πρώτο θέμα, την Ελευθεροτυπία κ.α.

Τα έσοδα των εφημερίδων από κρατικές διαφημίσεις, σε αντιστοιχία με την ημερήσια κυκλοφορία τους, φαίνεται πως οι πλέον ευνοημένες από το… μοίρασμα τις πίτας είναι οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες, αλλά και οι κυριακάτικες εκδόσεις.
# Όνομα Ημερήσια Κυκλοφορία (2007)
Έσοδα από κρατικές διαφημίσεις 2007
(σε ευρώ)
Έσοδα από κρατικές διαφημίσεις
ανα τέυχος
(σε ευρώ)
1 Χώρα της Κυριακής 2.127 2.668.115 24,3 €
2 Νίκη της Κυριακής 359 149.646 8,01 €
3 Λόγος της Κυριακής 380 81.260 5,05 €
4 Κέρδος 800 1.193.592 4,97 €
5 Εξπρές 700 1.038.936 4,94 €
6 Χώρα 860 836.868 3,3 €
7 Μακεδονία της Κυριακής 10.768 1.566.935 2,80 €
8 Το άρθρο 12.604 1.813.542 2,75 €
9 Αυριανή Κυριακάτικη 3.397 383.832 2,25 €
10 Αδέσμευτος Τύπος της Κυριακής 10.550 1.184.605 2,20 €
11 Απογευματινή της Κυριακής 9.720 973.603 1,93 €
12 Νίκη 380 159.683 1,42 €
13 Ναυτεμπορική 2.200 916.394 1,39 €
14 Αγγελιοφόρος Κυριακής 20.980 1.424.670 1,31 €
15 Το Παρόν 13.750 839.454 1,20 €
16 Βραδυνή της Κυριακής 21.606 1.413.344 1,20 €
17 Ημερησία 6.925 2.049.762 0,99 €
18 Ισοτιμία 23.339 1.159.658 0,97 €
19 Αυγή της Κυριακής 4.908 229.629 0,90 €
20 Βραδυνή 2.475 642.292 0,87 €
21 Ελέυθερη Ώρα Κυριακής 3.250 129.415 0,76 €
22 Μακεδονία 4.679 748.683 0,53 €
23 Κόσμος του Επενδυτή 96.585 2.658.362 0,52 €
24 Ελεύθερος 6.310 870.308 0,46 €
25 Score Live 3.265 466.011 0,46 €
26 Traffic Κυριακής 7.406 175.830 0,45 €
27 Τύπος Της Κυριακής 80.309 1.504.175 0,37 €
28 Έθνος της Κυριακής 149.357 2.707.433 0,36 €
29 Αγγελιοφόρος 7.209 733.808 0,34 €
30 Derby 5.651 561.769 0,33 €
31 Espresso της Kυριακής 42.147 705.041 0,33 €
32 Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 174.258 2.960.847 0,33 €
33 Βήμα της Κυριακής 200.307 3.259.599 0,32 €
34 Ριζοσπάστης Κυριακής 23.995 398.806 0,31 €
35 Εστία 2.950 265.143 0,30 €
36 Πρώτο Θέμα 214.398 3.166.168 0,29 €
37 Καθημερινή της Κυριακής 177.029 2.341.398 0,26 €
38 Αυριανή 3.100 229.980 0,25 €
39 Χρηματιστήριο 3.750 273.746 0,24 €
40 Αδέσμευτος Τύπος 11.796 839.586 0,24 €
41 Αυγή 2.250 163.269 0,24 €
42 Ελεύθερη Ώρα 1.700 114.231 0,22 €
43 Metrorama (free-press) 130.000 6.106.552 0,21 €
44 Απογευματινή 14.097 728.874 0,17 €
45 Νέα 65.182 2.859.511 0,15 €
46 Citypress (free-press) 125.000 4.258.194 0,13 €
47 Ριζοσπάστης 9.900 311.415 0,11 €
48 Ώρα για Σπορ 5.900 59.564 0,11 €
49 Έθνος 43.920 1.327.232 0,10 €
50 Goal News 18.694 490.519 0,09 €
51 Φίλαθλος 10.211 248.386 0,08 €
52 Πρωταθλητής 23.258 461.628 0,07 €
53 Ελευθεροτυπία 55.095 1.069.595 0,07 €
54 Ελεύθερος Τύπος 37.286 691.399 0,06 €
55 Traffic 4.050 69.576 0,06 €
56 Espresso 17.511 288.937 0,05 €
57 SportTime 12.289 186.084 0,05 €
58 SportDay 45.904 712.897 0,04 €
59 Καθημερινή 33.491 580.715 0,03 €
60 Φως των Σπορ 24.098 202.957 0,03 €
61 Το Βήμα 15.441 399.685 0,03 €
62 Αθλητική Ηχώ 5.776 44.494 0,03 €

Κ.Ρουσόπουλε για αυτό το σκάνδαλο ποιός θα μιλήσει;


Ο κ. Ρουσόπουλος, ο κ. Τράγκας και οι διαφημίσεις

Τετάρτη, Ιανουαρίου 09, 2008

FAQ Δημοσιογραφικό Απόρρητο


  1. Τι είναι το δημοσιογραφικό απόρρητο;

Το δημοσιογραφικό απόρρητο είναι το εθιμικό δικαίωμα του δημοσιογράφου να μην αποκαλύπτει τις πηγές του έτσι ώστε να μπορεί να τις προστατέψει. «Χωρίς προστατευόμενες πηγές, δεν θα μπορούσε να έχει ειδήσεις ενοχλητικές για την εξουσία. Πράγμα που σημαίνει ότι η κοινή γνώμη θα παρέμενε απληροφόρητη για πολλά σημαντικά ζητήματα και η εξουσία θα έβρισκε έτσι την ησυχία της...» (Φ. Συρίγος – Ελευθεροτυπία- 02/01/2008)

Το δημοσιογραφικό απόρρητο δεν είναι επαγγελματικό απόρρητο, δεν αναγνωρίζεται χάριν των δημοσιογράφων αλλά χάριν της πληροφόρησης του πολίτη.

  1. Ποιόν προστατεύει το δημοσιογραφικό απόρρητο;

Το απόρρητο προστατεύει τις πηγές του δημοσιογράφου απέναντι στην όποιας μορφής εξουσία. Το απόρρητο δεν προστατεύει τον δημοσιογράφο, όπως λανθασμένα νομίζουν κάποιοι.

  1. Το δημοσιογραφικό απόρρητο καλύπτεται νομικά;

Όχι! Δεν υπάρχει νόμος που να προβλέπει το δημοσιογραφικό απόρρητο. Σύμφωνα με τον Κώδικα Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας, το δημοσιογραφικό απόρρητο ισχύει με βάση το εθιμικό δίκαιο.

  1. Ποιοι μπορούν να επικαλούνται το δημοσιογραφικό απόρρητο;

Το δημοσιογραφικό απόρρητο καλύπτει μόνο εκείνους που εργάζονται σε μέσα ενημέρωσης και εφ' όσον τις πληροφορίες που λαμβάνουν τις αξιοποιούν για την ενημέρωση της κοινής γνώμης.

  1. Μπορεί κάποιος που δεν εργάζεται σε ΜΜΕ να επικαλείται το δημοσιογραφικό απόρρητο ακόμη κι αν είναι ή έχει υπάρξει επαγγελματίας δημοσιογράφος;

Σε καμία περίπτωση!

  1. Ποια στάση ΟΦΕΙΛΕΙ να τηρεί ο δημοσιογράφος από τη στιγμή που μαθαίνει κάποια πληροφορία ή έχει στα χέρια του κάποιο ντοκουμέντο;

Ο δημοσιογράφος τις όποιες ειδήσεις, πληροφορίες ή ντοκουμέντα διαθέτει, ΟΦΕΙΛΕΙ να τις αξιοποιεί μόνο για την ενημέρωση της κοινής γνώμης. Δηλαδή τις γράφει στην εφημερίδα του, τις λέει στο ραδιόφωνο ή τις παρουσιάζει στην τηλεόραση που εργάζεται.

  1. Σε ποιες περιπτώσεις ο δημοσιογράφος θα πρέπει να ενημερώσει τα κέντρα εξουσίας για τις πληροφορίες του ή να μεταβιβάσει τα στοιχεία που διαθέτει στις αρχές;

Ο δημοσιογράφος σε καμία περίπτωση δεν αποκαλύπτει τις πηγές του. Στοιχεία μπορεί να παραδώσει στις αρμόδιες δικαστικές αρχές ΜΕΤΑ τη δημοσίευσή τους και αν κρίνει ότι αυτό εξυπηρετεί το έργο της δικαιοσύνης και είναι προς το κοινό όφελος των πολιτών.

  1. Σε ποια άλλη περίπτωση κάμπτεται το δημοσιογραφικό απόρρητο;

Σε εξαιρετικές περιπτώσεις όταν πρόκειται να εξυπηρετηθούν ορισμένα αγαθά όπως είναι η εξιχνίαση της βαριά εγκληματικότητας και η εθνική ασφάλεια. Το άρθρο 19 του Συντάγματος που προβλέπει το απόρρητο των επιστολών και της επικοινωνίας ρητά λέει ότι υπάρχουν εξαιρέσεις όταν πρόκειται να εξιχνιαστεί βαριά εγκληματικότητα το ίδιο και για τα επαγγελματικά απόρρητα. Δεν αποτελεί εξαίρεση το δημοσιογραφικό απόρρητο.

Σάββατο, Ιανουαρίου 05, 2008

Καταγγελία, συνωμοσιολογία, μνησικακία

Του ΠΑΝΑΓΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ*

Θα μπορούσε κανείς να περιγράψει την ελληνική δημόσια σφαίρα, όπως αυτή συγκροτείται στην ψηφιακή εποχή, από αντιφατική έως απολύτως σχιζοειδή:

*Από τη μία, γιγαντώνεται, αναπτύσσει διαρκώς νέες «πλατφόρμες» και ενσωματώνει ως φορείς δημόσιας γνώμης σημαντικές μάζες πολιτών. Πράγματι, η τηλεόραση και η εθνοκεντρική/μονοθεματική ενημέρωση που προσφέρει, η μεγάλη απήχηση των free press εντύπων, η άνθηση ποικίλων forum συζήτησης στο Διαδίκτυο, η γεωμετρική ανάπτυξη της μπλογκόσφαιρας μαζί με την άνθηση μιας ραδιοφωνίας ανοικτών μικροφώνων συνιστούν μια καινοφανή συνθήκη έκφρασης, τοποθετήσεων και ενασχόλησης με τα κοινά. Η διάδοση της τεχνολογίας, των «τεχνολογιών έκφρασης», η μαζική εγγραμματοσύνη μα και η εκπεφρασμένη επιθυμία για δημόσια έκφραση συνιστούν σημαντικές προϋποθέσεις για μια ορθολογική αντιπροσώπευση συλλογικοτήτων, συμφερόντων και ρευμάτων ιδεών.

*Διαπιστώνεται, ωστόσο, αβίαστα, και εδώ έρχεται η άλλη όψη του ζητήματος, ότι αυτή η δημόσια σφαίρα, παρά την έκταση και το πλήθος των μετεχόντων σε αυτήν, αφίσταται της «αποστολής» της να οργανώσει την αποτελεσματική εκπροσώπηση της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Αντιθέτως, οι πλατφόρμες έκφρασης γνώμης (των επίσημων διαμορφωτών ή των «ανωνύμων» πολιτών) όχι μόνον εντείνουν την κρίση εμπιστοσύνης στην ίδια την πολιτική, μια και το πλήθος της «γνώμης» αυτής αρκείται στην αναπαραγωγή στερεοτύπων περί διαφθοράς της πολιτικής, αλλά ότι αποτυγχάνουν κιόλας να αναπαραστήσουν στοιχειωδώς έστω τις εντεινόμενες κοινωνικές διαφοροποιήσεις και τις συναφείς πολιτισμικές αποκλίσεις. Με άλλα λόγια, ο δημόσιος χώρος, στο μέτρο που ορίζεται μέσα από τις μορφές της συντεταγμένης λεκτικής έκφρασης, μοιάζει να σημαίνεται από μια ανησυχητική ομοιομορφία, από την παραλλαγή εγκαθιδρυμένων δομών σκέψης, από μια ποικιλία των μορφών που ικανοποιεί μια εθνική στερεοτυπία/ορθοδοξία.

*Η ταυτόχρονη ευρυχωρία και μονομέρεια των «μηχανισμών έκφρασης» αποκαλύπτει ότι οι τρεις τουλάχιστον μεγάλοι κοινωνικοί κόσμοι και οι ισάριθμες γλώσσες μέσα από τις οποίες εκφράζονται υπακούουν στην ίδια ακριβώς γραμματική.

Υπάρχουν πράγματι δείγματα αλλά και εμπειρικά ευρήματα ότι η ελληνική κοινωνία προοδευτικά από τα τέλη της δεκαετίας του '90, και με αυξανόμενη ένταση σήμερα, διχάζεται, ότι η κοινωνική συνοχή της μεσαίας τάξης, που με κόπο συγκροτήθηκε από τη δεκαετία του 1960 και μετά, διασπάται: Ενα σημαντικό αλλά μειοψηφικό τμήμα της καταφέρνει να επιβιώσει στις συνθήκες της οικονομικής παγκοσμιοποίησης και της έντασης εργασίας, ενώ το μεγαλύτερο διολισθαίνει προς μια μειωμένη πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά και περιορίζεται στα επαχθή τραπεζικά προϊόντα. Θα έλεγε κανείς ότι αυτή η διαίρεση είναι ανιχνεύσιμη και στα μεγάλα πολιτισμικά πρότυπα που μπορούν να ενοποιήσουν, η έστω να σημάνουν αυτές τις δύο αποκλίνουσες ομάδες του πληθυσμού.

*Χαρακτηριστική αυτής της πολιτισμικής απόκλισης είναι η εγκατάλειψη της τηλεόρασης στις πιο «λαϊκές» της διαστάσεις. Ενα πεδίο που αναπαριστά και τροφοδοτεί μια σειρά λαϊκών δοξασιών και που πλέον απευθύνεται και εκπροσωπεί όλα τα πολιτισμικά πρότυπα της κοινωνικής καθόδου, της γενικευμένης ανασφάλειας.

*Από την άλλη, ο κοσμοπολιτισμός, οι φιλελεύθερες αξίες, η επιτυχής ενσωμάτωση στα νέα οικονομικά δεδομένα, η ικανότητα για μια κριτική κατανάλωση και η ευμάρεια που χαρακτηρίζουν τις μερίδες εκείνης της μεσαίας τάξης που συνεχίζουν την ανοδική τους κινητικότητα ή καταφέρνουν να διατηρήσουν τη θέση τους, ουσιαστικά εκλείπουν από την τηλεοπτική μας κουλτούρα, από το διάλογο με τον μαζικό πολιτισμό.

Εντέλει, εμφανίζονται σήμερα μόνο μέσα σε «γωνίες» της λόγιας και κατά κανόνα έντυπης κουλτούρας, γεγονός που εμπεδώνεται από τη σκλήρυνση του ατομικισμού που τα ανερχόμενα αυτά στρώματα επιδεικνύουν και την αποκοπή τους από την αίσθηση της κοινωνικής αλληλεγγύης (η σημαντική παρουσία αυτών των δυναμικών μεσαίων στρωμάτων στην εκλογική δύναμη της Ν.Δ. στις δύο τελευταίες βουλευτικές εκλογές είναι ενδεικτική αυτής της τάσης).

*Ο τρίτος πόλος, ο όποιος εν μέρει εφάπτεται και του δεύτερου, θα μπορούσε να ονομαστεί και «χώρος των ταυτοτήτων». Αφίσταται και αυτός της δημόσιας πολιτικής αντιπαράθεσης για να αυτο-οργανωθεί μέσα από τις μορφές εναλλακτικής κουλτούρας, κοινοτιστικές ιδιόλεκτους και προσιδιάζει σε αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί και «φυλετισμός».

*Αυτή η μη γραμμική τριχοτόμηση, που δεν είναι παρά μια όψη του μετανεωτερικού κοινωνικού κατακερματισμού, θα μπορούσε ενδεχομένως να χαρακτηρίζεται από ουσιώδεις-ανταγωνιστικές σχέσεις μεταξύ αυτών των κόσμων. Να συνιστά το υλικό των πολιτικών και πολιτισμικών ανταγωνισμών.

Κάτι τέτοιο δεν ισχύει όμως, στο μέτρο που από την τηλεόραση έως τα εναλλακτικά πολιτικά μπλογκς, τείνει να επικρατήσει, παρά την ποικιλία των ρητορικών μοντέλων και πολιτισμικών αναφορών, μια κοινή κουλτούρα. ένα σύμπαν που οδηγεί σε κοινές και στερεότυπες ερμηνείες του κόσμου και της πολιτικής.

*Μια ισχυρή και συνεκτική τριάδα φαίνεται, πράγματι, να διαπερνά σήμερα κοινωνικές διαφορές, αντίπαλες πολιτισμικές ομαδοποιήσεις, φυλές και υπό-κουλτούρες.

Αυτό που διαισθητικά περιγράφεται ως σύγκλιση των άκρων (όσον αφορά τη συχνή ομοιότητα των θέσεων του ΛΑΟΣ και του ΚΚΕ για παράδειγμα) φαίνεται πως είναι ένα βαθύτερο φαινόμενο το οποίο τέμνει εγκάρσια σχεδόν το σύνολο των «μηχανισμών έκφρασης».

*Η καταγγελία του συστήματος (η ιδέα ότι υπάρχει ένα οργανωμένο σύστημα απέναντι στο οποίο όλοι οφείλουν να σταθούν), η μόνιμη και απροσδιόριστη αντιπαραβολή μεταξύ ισχυρών και αδύναμων και η επικράτηση της δομής της συνωμοσίας ως «τελικής εξήγησης» κάθε γεγονότος αποτελούν σήμερα κυρίαρχο το τρίγωνο της μνησικακίας μέσα στο οποίο συγκροτείται σήμερα ένα νέο εθνικό αυτονόητο.

*Η τηλεόραση που παραμένει ένα ενοποιητικό μέσο αλλά και τα εναλλακτικά έντυπα ή ηλεκτρονικά πεδία εκδήλωσης της γνώμης που αντλούν το κύρος τους από τη φαινομενική τους αντιπαράθεση με αυτήν επαναλαμβάνουν με κομφορμιστική προσήλωση τους ίδιους ηθικολογικούς κοινούς τόπους.

* Ο ΠΑΝΑΓΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ είναι λέκτορας στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το κενό νοήματος που αναπαράγεται

Του ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΟΥΣΟΥΛΗ*

Καθώς ο νέος χρόνος έχει ήδη ανατείλει και όπως κάθε νέος χρόνος, έτσι φέρνει κι αυτός μαζί του προοπτικές και ελπίδες. Οι ευχές όλων συνοδεύουν αυτές τις ημέρες.

Μια ευχή που μας χρειάζεται όμως περισσότερο από κάθε άλλη, αν και δεν συνηθίζεται, είναι η ευχή να ξαναβρεί ο δημόσιος διάλογος τη θέση που του ανήκει στα πολιτικά πράγματα της χώρας.

**Μα σήμερα δεν ανθεί, θα έλεγε κανείς, και μάλιστα πληθωρικά, η δημόσια συζήτηση; Στις εφημερίδες, στα ραδιόφωνα, στην τηλεόραση, παντού;

Και όμως, μια απουσία, μια απουσία ουσιαστικού δημόσιου διαλόγου, χαρακτηρίζει -έπρεπε να πούμε σφραγίζει- την εποχή μας. Φανερά και αθέατα μέτωπα μένουν εκτός παρατήρησης, εκτός ενασχόλησης και κριτικής από το δημόσιο λόγο. Από τον πολιτικό λόγο σίγουρα, αλλά και από το σύνολο του δημόσιου λόγου.

**Την ίδια ώρα, ένας χείμαρρος λόγου, αναφορών, κριτικής και εικόνων κατακλύζει το μέσο επικοινωνίας που δεσπόζει σήμερα στο σύστημα ενημέρωσης, την τηλεόραση. Εκεί, στις οθόνες της, είτε το θέλουμε είτε όχι, επιχειρεί να υπάρξει αυτό που ονομάζουμε δημόσιος διάλογος στις μέρες μας.

**Αυτή η πραγματικότητα -λόγου και εικόνων- έχει μέσα της όλα τα στοιχεία της προσχηματικότητας. Και, τελικά, η κριτική που φέρει, ή προβάλλει ως τέτοια, είναι επιπόλαιη, επιδερμική και καταλήγει ανώδυνη. Λειτουργεί η κριτική αυτή σαν υποκατάστατο ενός ουσιώδους δημόσιου διαλόγου και, με το ύφος της άνεσης που δίνει ή που επιτρέπει η τηλεοπτική σκηνοθεσία των πραγμάτων, ιδεολογικοποιεί την απουσία του ουσιαστικού δημόσιου διαλόγου.

**Στο κέντρο αυτού του φαινομένου δεν έχουν καμιά ελπίδα ύπαρξης το επιχείρημα, η ανάδειξη των πραγματικών στοιχείων της κοινωνικής και πολιτικής σύγκρουσης, η πραγματική συζήτηση, ένας διάλογος ουσίας. Ως εκ τούτου, αυτό που προκύπτει καθίσταται τελικά αδιάφορο. Στιγμιαία μόνο διέρχεται μπροστά στα μάτια του πολίτη-τηλεθεατή.

**Αυτή όλη η τηλεοπτική σκηνοθεσία, μαζί με την καυστικότητα του λόγου που διεκδικεί όλο και περισσότερο χρόνο, εκτοπίζοντας την ουσία του, τροφοδοτεί με τη σειρά της την αδράνεια. Και εντέλει την ακινησία. Αφήνει τους θεατές αμέτοχους, εξασφαλίζοντάς τους την ψευδαίσθηση της συμμετοχής. Συμμετέχουν, ασφαλώς, αλλά περιοριζόμενοι και αυτοπεριοριζόμενοι στο ρόλο του παρατηρητή.

Ακόμη και η διασκέδαση και η εντός αυτής κριτική αφαιρούν χρόνο από το λόγο και εκτοπίζουν τη σκέψη και τη δημόσια ανάπτυξή της, με τη μορφή του πραγματικού πολιτικού λόγου, της αντιπαράθεσης δηλαδή και της σύγκρουσης.

**Διαμορφώνουν όλα αυτά μια συνθήκη ανελευθερίας. Διαμορφώνουν συνθήκες εκτόνωσης, συνενοχής και εν τέλει της αυταπάτης ότι οι αποδέκτες της κριτικής δεν είναι συντελεστές του αδιεξόδου -για το οποίο εν τω μεταξύ κατά βάθος γίνεται λόγος. Με τον τρόπο αυτό «αθωώνονται» οι πραγματικοί πρωταγωνιστές.

**Γίνεται συχνά λόγος για «αριστοφανισμό». Παραμερίζοντας την υπερβολή, θα παρατηρούσαμε ότι, αν το δεχθούμε αυτό, ο αριστοφανισμός εδώ αποτελεί εκδήλωση μιας κοινωνίας σε αδιέξοδο, σε ακινησία, μιας κοινωνίας εν τέλει ηττημένης.

Αυτό είναι αποτέλεσμα της εγκατεστημένης αδράνειας με την οποία τείνει να συμβιβαστεί και να την αποδεχτεί κατά βάθος ο μέσος άνθρωπος.

**Την ίδια στιγμή, η κοινωνία που μέσα της τα μικρά και μεγάλα προβλήματα παραμένουν και τα φανερά και αθέατα μέτωπα βρίσκονται σε ένταση, μάταια προσδοκά -μέσα από την πολιτική- δημόσια αντιπαράθεση επί της ουσίας. Αυτή δεν έρχεται. Κανείς δεν θέλει την ευθύνη της. Κανείς δεν αναδέχεται το κόστος της.

Τα ουσιαστικά μέτωπα συζητούνται επιδερμικά, ή πάλι «ανοίγονται» μόνο και μόνο για να «κλείσουν»: Ασφαλιστικό; Καταταλαιπωρημένες δημόσιες επιχειρήσεις; Εθνικό Σύστημα Υγείας που μαραζώνει και καταλήγει να προσβάλλει; Παιδεία που εγκαταλείπεται; Ασφάλεια του κοινού πολίτη; Ατυχήματα στους δρόμους που θερίζουν ζωές; Περιβάλλον που το θυμόμαστε μόνο τις ώρες των μεγάλων πυρκαγιών ή της εκφώνησης πανηγυρικών ευκαιρίας;

**Κάτω από όλα αυτά υπάρχει ένα κενό. Ενα κενό περιεχομένου. Ενα κενό νοήματος. Η απουσία της δημόσιας αντιπαράθεσης τροφοδοτείται από τα υποκατάστατά της. Αυτά με τη σειρά τους αλληλοτροφοδοτούνται και έτσι το κενό αναπαράγεται.

**Η μη αναζήτηση νοήματος διαμορφώνει μια ιδανική συνθήκη απαλλαγής των πολιτικών πρωταγωνιστών από αυτή την ευθύνη. Ευθύνη που είναι σύμφυτη με το ρόλο τους και τη θέση που διεκδικούν στα δημόσια πράγματα. Μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα και το κλίμα, ευδοκιμούν οι προσπάθειες ευκαιριακής εκμετάλλευσης στο επίπεδο του θεάματος και άρνησης της ουσίας.

**Η πραγματική απουσία δημόσιου διαλόγου εμπεριέχει, τελικά, μια περιφρονητικότητα προς τον πολίτη και οδηγεί στην απαξίωση της πάντα υπαρκτής προσδοκίας του για πολιτικό περιεχόμενο.

Κάτω από όλα αυτά ελλοχεύει η απώλεια ταυτότητας του καθημερινού ανθρώπου, αφού τα σημεία αναφοράς γύρω από τα οποία θα όφειλε να συγκροτείται η συλλογική μας πορεία δεν αποτελούν πια αντικείμενο συζήτησης. Η υποχώρηση της πολιτικής ουσίας άφησε ανοιχτό το δρόμο σε αυτούς που δεν έχουν τίποτα να πουν και να γράψουν πάνω στις, ξεδιπλωμένες στις οθόνες, φανταχτερές σημαίες της εποχής μας. e-mail: landp@internet.gr

* Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΣΟΥΛΗΣ είναι πολιτικός επιστήμονας.


ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 06/01/2008

Περί δημόσιου διαλόγου και τηλεόρασης

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΣΙΑΦΑΚΑΣ

Η απουσία ουσιαστικού δημόσιου διαλόγου, ακόμη και για κρίσιμα θέματα, αναδεικνύει μια από τις κύριες ανεπάρκειες της δημοκρατίας μας.

Δεν πρόκειται απλώς για μια αδυναμία των πολιτικών κομμάτων να μεταδώσουν τις θέσεις τους. Είναι κάτι περισσότερο. Είναι η αδυναμία του ίδιου του πολιτικού συστήματος να λειτουργήσει σε σχέση με την κοινωνία των πολιτών. Να εκπροσωπήσει την κοινή γνώμη και να εκπροσωπηθεί απ' αυτήν.

Οι θεσμοί δημόσιας διαβούλευσης είτε καταρρέουν είτε είναι ανύπαρκτοι, και εκείνο που δεσπόζει είναι μια προσχηματική, επιπόλαιη και τελικώς ανώδυνη κριτική που «βραχυκυκλώνει» στα τηλεοπτικά δίκτυα.

**Ο Λ. Κουσούλης το επισημαίνει: «Αυτή η τηλεοπτική ακινησία μαζί με την καυστικότητα του λόγου εκτοπίζει την ουσία του, τροφοδοτεί την αδράνεια και εντέλει την ακινησία».

**«Τα ελλείμματα της δημοκρατίας θεραπεύονται μόνο με περισσότερη δημοκρατία», παρατηρεί ο Ν. Παρασκευόπουλος και προσθέτει: «Σημασία δεν έχει ποιος εκπροσωπεί ποιον, αλλά και σε ποιον καθένας λογοδοτεί».

**Την άποψή του για τρεις «κοινωνικούς κόσμους και τις ισάριθμες γλώσσες τους», αναπτύσσει ο Π. Παναγιωτόπουλος καταλήγοντας στο ότι «η τηλεόραση αλλά και τα εναλλακτικά έντυπα ή ηλεκτρονικά πεδία εκδήλωσης γνώμης -που αντλούν το κύρος τους από τη φαινομενική τους αντιπαράθεση με την εξουσία- επαναλαμβάνουν τους ίδιους ηθικολογικούς κοινωνικούς τόπους».

Παρασκευή, Ιανουαρίου 04, 2008

H Ελλάδα του φόβου

Του ΤΑΚΗ ΜΙΧΑ

Εντυπωσιακά στοιχεία για την Ελλάδα σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο, περιέχει μια πλανητική έρευνα την οποία έκανε η γνωστή αμερικανική εφημερίδα «Wall Street Journal» ως μέρος ενός γενικότερου ρεπορτάζ με τίτλο «Η εποχή του φόβου». Η αμερικανική εφημερίδα παραχώρησε τα στοιχεία που αφορούν την Ελλάδα στην «Ε», τα οποία βλέπουν για πρώτη φορά σήμερα το φως της δημοσιότητας.

Από το εξώφυλλο της «Wall Street Journal»

Δημοκρατία του φόβου (Νίκος Ξυδάκης)


Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 06, 2007

Στο κλαμπ του Λονδίνου

Στο κλαμπ του Λονδίνου
«E» 6/9
Στο κλαμπ του Λονδίνου
ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΚΟΥΡΗΣ

Πολιτική θύελλα αναμένεται να προκαλέσουν και οι νέες αποκαλύψεις που φέρνει σήμερα στη δημοσιότητα το «Εθνος» και που φωτογραφίζουν ως κεντρικό πρωταγωνιστή και στην παράνομη διαδρομή του ομολόγου του ΤΣΠΕΑΘ την «παρέα του Λονδίνου» και πρόσωπα που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο έτερο επίμαχο ομόλογο, αυτό του ΤΕΑΔΥ.

Το «Εθνος» αποκαλύπτει σήμερα ότι επιπλέον προμήθειες 1,150 εκατ. ευρώ μοιράστηκαν σε δυο μυστηριώδεις off shore εταιρείες και δυο φυσικά πρόσωπα.

Συγκεκριμένα, στην DRESDNER ΒΑΝΚ (SCHWEIZ) AG και τον λογαριασμό 0800401917 της ZEDITA INVESTMENTS LIMITED αλλά και της CROZANA INVESTMENTS LTD κατατέθηκε στις 19.03.2007 ένα εκατομμύριο ευρώ, ενώ στην ίδια τράπεζα, στις 24.07.2006, κατατέθηκαν 150.000 ευρώ στο όνομα Π.Δ. και στο όνομα Κ.Κ. (η εφημερίδα έχει στη διάθεσή της τα ονόματα, αλλά για ευνόητους λόγους δημοσιεύουμε μόνο τα αρχικά του κάθε ονόματος).

Οι πληροφορίες αυτές, μάλιστα, είναι σε γνώση των ελβετικών αρχών που πραγματοποιούν σχετική έρευνα και, πιθανόν, σε εγχώριους δικαστικούς κύκλους.

Το γεγονός ότι, μετά το ΤΕΑΔΥ, τόσο η - γαλάζια - «παρέα του Λονδίνου» όσο και τα ίδια γνωστά πρόσωπα και οι ίδιες επενδυτικές και χρηματιστηριακές εταιρείες βρίσκονται πίσω από την πορεία της μίζας και στο ομόλογο του ΤΣΠΕΑΘ καθιστά σαφές ότι συνολικότερα η σύλληψη του σκανδάλου των ομολόγων είχε κεντρικό σχεδιασμό και εκτελέστηκε από τα ίδια πρόσωπα.

Πολιτικοί κύκλοι επέμεναν και χθες ότι με τις αποκαλύψεις του «Εθνους» ενισχύεται ακόμα περισσότερο η - βέβαιη - πεποίθηση πως πίσω από τον σχεδιασμό του σκανδάλου υπήρξε πολιτικό κέντρο, στο οποίο συμμετείχαν τόσο το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης όσο και το υπουργείο Απασχόλησης, ενώ είναι αδύνατον να μη γνώριζε ο πρωθυπουργός.

Αντιδράσεις
Εν τω μεταξύ θύελλα προκάλεσε το χθεσινό αποκαλυπτικό δημοσίευμα του «Εθνους» για τη διαδρομή των προμηθειών που δόθηκαν κατά την αγορά του δομημένου ομόλογου αξίας 130 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Συντάξεως Προσωπικού Εφημερίδων Αθηνών Θεσσαλονίκης (ΤΣΠΕΑΘ).

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ το συνολικό ποσό που κατατέθηκε σε επτά τραπεζικούς λογαριασμούς ανήλθε σε 3.987.000 ευρώ και πρόκειται ουσιαστικά για τις μίζες που έλαβαν όσοι μεσολάβησαν προκειμένου να αγοραστεί το ομόλογο από τη χρηματιστηριακή εταιρεία «Τρωύλος».

Τα αδιάσειστα στοιχεία που έφερε στη δημοσιότητα το «Εθνος» δείχνουν ότι πέντε καταθέσεις συνολικού ύψους 827.000 ευρώ έγιναν σε τρεις λογαριασμούς υψηλόβαθμου παράγοντα του ΤΣΠΕΑΘ, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αγορά του ομολόγου και μάλιστα σε τιμή υψηλότερη κατά 24 μέχρι 33 εκατ. ευρώ. Επίσης υπάρχει και μία κατάθεση 60.000 ευρώ, για την οποία δεν έχουν βρεθεί μέχρι στιγμής η τράπεζα και ο κάτοχος του λογαριασμού.

Οι τρεις λογαριασμοί του στελέχους του ΤΣΠΕΑΘ βρίσκονται σε ισάριθμες τράπεζες στον Πειραιά, το Λονδίνο και τη Γενεύη. Η πρώτη κατάθεση έγινε στις 20 Ιουλίου 2006 και η τελευταία στις 2 Αυγούστου 2006.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το ΤΣΠΕΑΘ αγόρασε το ομόλογο στις 10 Ιουλίου 2006. Οι προσωπικοί λογαριασμοί του υψηλόβαθμου παράγοντα του Ταμείου των δημοσιογράφων είναι στις τράπεζες Vontobel, Midland και HSBC.

Τα στοιχεία αυτά, σύμφωνα με πηγές, βρίσκονται στα χέρια του κ. Γ. Ζορμπά. Στη διάθεση του κ. Ζορμπά βρίσκονται στοιχεία τα οποία δείχνουν και μίζα 3.100.000 ευρώ, τα οποία και κατατέθηκαν σε λογαριασμό της DRESDNER ΒΑΝΚ (SCHWEIZ) AG. Ο επικεφαλής της αρμόδιας αρχής αναζητά τον ή τους κατόχους αυτού του λογαριασμού.

Δ. ΚΑΠΡΑΝΟΣ
Νόμιμες οι συναλλαγές μου

Ο πρόεδρος του ΤΣΠΕΑΘ, κ. Δημήτρης Καπράνος, έκανε χθες την ακόλουθη δήλωση:

«Ολα όσα εντέχνως αιωρούνται περί τυχόν εμπλοκής μου σε υπόθεση προμηθειών δεν με αφορούν και δεν με αγγίζουν. Ολες μου οι οικονομικές πράξεις και συναλλαγές είναι νόμιμες και διαφανείς.

Τριάντα πέντε χρόνια γόνιμης και χωρίς σκιές παρουσίας μου στον χώρο, αλλά και η οικογενειακή παράδοση και περιουσία είναι ντροπή να γίνονται αντικείμενο φτηνής προπαγάνδας.

Επαναλαμβάνω ότι ουδέποτε κλήθηκα να παρουσιαστώ σε οποιαδήποτε Αρχή. Ισως γιατί αυτό ευνοεί τη ροή της λάσπης στον ανεμιστήρα.

Υπενθυμίζω επίσης ότι το ομόλογο του ΤΣΠΕΑΘ έχει πωληθεί με κέρδος, ύστερα από απαίτηση των εκπροσώπων των ασφαλισμένων. Δεν με αφορά, συνεπώς, και δεν μετέχω σε οποιονδήποτε πόλεμο λάσπης και δεν θα εμπλακώ σε προεκλογικά παιχνίδια και σενάρια».

Δ. ΤΡΙΜΗΣ
Εκθέτουν οι αποκαλύψεις

«Εκθέτουν όλους όσους επιχειρούν συστηματικά τους τελευταίους μήνες να συγκαλύψουν το σκάνδαλο της αγοράς του κρυφού ομολόγου των 130 εκατ. ευρώ του ΤΣΠΕΑΘ, οι σημερινές συγκεκριμένες και αδιάψευστες αποκαλύψεις της εφημερίδας «Εθνος»», υποστηρίζει με χθεσινές του δηλώσεις ο Δημ. Τρίμης, μέλος του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ.

Επίσης σημειώνει ότι η κυβέρνηση και ειδικά το επιτελείο του κ. Αλογοσκούφη, η ηγεσία του υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, οι λεγόμενοι από τον ίδιο τον κ. Αλογοσκούφη «άπληστοι χρηματιστές» και οι «ανίδεες διοικήσεις» των ασφαλιστικών ταμείων δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να αποφύγουν τις προφανείς ποινικές, πολιτικές και ηθικές τους ευθύνες.

Προσθέτει πως η ΕΣΗΕΑ από την πρώτη στιγμή γνωρίζει ότι πρόκειται για σκάνδαλο μείζονος πολιτικής σημασίας και είχε ζητήσει την παραίτηση του διορισμένου από την κυβέρνηση προέδρου του ΤΣΠΕΑΘ κ. Καπράνου.

«Η λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων πρέπει να σταματήσει, οι πολιτικές που διαλύουν το ασφαλιστικό σύστημα, και το όποιο κράτος πρόνοιας έχει απομείνει, πρέπει να καταψηφιστούν στις επικείμενες εθνικές εκλογές και αυτοί που ενθυλάκωσαν μίζες από τα χρήματα των ασφαλισμένων πρέπει επιτέλους να τιμωρηθούν», καταλήγει ο κ. Τρίμης.

ΝΕΕΣ ΥΠΟΓΕΙΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Ξαναστοχεύουν τον Γ. Ζορμπά

Και νέες υπόγειες επιθέσεις κατά του κ. Ζορμπά (!) ετοιμάζει, σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση, σαφέστατα ενοχλημένη από τις αποκαλύψεις του «Εθνους» για το σκάνδαλο των ομολόγων!

Ενας από τους λόγους, άλλωστε, και μάλλον ο κύριος, που το Μέγαρο Μαξίμου μετά την αποκάλυψη του πορίσματος του ΤΕΑΔΥ επιτέθηκε με σφοδρότητα κατά του κ. Ζορμπά, ήταν να μην προχωρήσει ο πρόεδρος της Αρχής για την καταπολέμηση του μαύρου χρήματος, και να πτοηθεί ο πρώην εισαγγελέας ώστε να μην καταθέσει το πόρισμα για το σκάνδαλο του ομολόγου στο ΤΣΠΕΑΘ.

Ενα σκάνδαλο, στο οποίο, όπως αποκαλύπτει το «Εθνος» και όπως αποδεικνύεται από τα στοιχεία, οι μίζες είχαν συγκεκριμένους αποδέκτες, «γαλάζια παιδιά» που βρίσκονταν και βρίσκονται πολύ κοντά στην κυβέρνηση.

ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ
Στροφή 180 μοιρών από τον Σανιδά

«Οπισθοχώρησε» η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου μετά τις χθεσινές αποκαλύψεις του «Εθνους» σχετικά με τις μίζες που δόθηκαν για την αγορά του ομολόγου των 130 εκατ. ευρώ από το ΤΣΠΕΑΘ και δεν πήρε θέση χθες -όπως αναμενόταν και όπως είχε ευρέως διαρρεύσει τις προηγούμενες ημέρες- σχετικά με τη διαμάχη μεταξύ των κ. Γ. Ζορμπά και Γ. Κολιοκώστα.

Ετσι, ύστερα από... μία στροφή 180 μοιρών, γνωστοποιήθηκε χθες από κύκλους της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ότι αναβλήθηκε η ενημέρωση από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Γ. Σανιδά σχετικά με απόψεις του για το ζήτημα των κ. Ζορμπά και Κολιοκώστα, «για να αποφευχθεί οποιαδήποτε παρερμηνεία λόγω των ημερών», ομολογώντας ότι υπάρχει πολιτικό θέμα.

Οπως εκτιμούσαν νομικοί και εισαγγελικοί κύκλοι, με την κίνηση αυτή ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Γ. Σανιδάς απέφυγε να εκτεθεί σε ένα, εν πολλοίς, πολιτικό ζήτημα, παραδεχόμενος εμμέσως ότι είναι τέτοιο, και να ταχθεί με το «σύννομο» των ενεργειών ή του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Εφετών κ. Γ. Κολιοκώστα ή του προέδρου της Αρχής για την καταπολέμηση μαύρου χρήματος κ. Γ. Ζορμπά.

Σύμφωνα με τους ίδιους κύκλους, στην περίπτωση που η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου έπαιρνε θέση ότι καλώς έπραξε ο κ. Κολιοκώστας (που έστειλε πίσω στον κ. Ζορμπά το πόρισμά του ως μη σύννομο με το αιτιολογικό ότι δεν έφερε και τις υπογραφές και των άλλων μελών της Αρχής), τότε θα «θαβόταν» και επισήμως στο παρά πέντε των εκλογών το πολύ ενοχλητικό για την κυβέρνηση πόρισμα του κ. Ζορμπά.

Παράλληλα, θα μαρτυρούσε τη σχέση συγκοινωνούντων δοχείων της εισαγγελικής ηγεσίας του Ανώτατου Δικαστηρίου με την κυβέρνηση.

Μεγάλη μερίδα, πάντως, νομικών και πολιτικών κύκλων συνηγορεί στην άποψη ότι όλες αυτές οι ενέργειες (επιστροφή του πορίσματος Ζορμπά που σαν «καυτή» πατάτα πηγαίνει από το ένα χέρι στο άλλο) καθυστέρησαν τη διαδικασία για την απόδοση ευθυνών (και πολιτικών) πριν από τις εκλογές.

Να δημοσιοποιηθούν ΤΩΡΑ όλα τα στοιχεία για το ομόλογο του ΤΣΠΕΑΘ

ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΣΠΕΑΘ - ΜΙΖΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΟΜΟΛΟΓΟ

Δήλωση του Δ. Τρίμη, μέλος του ΔΣ (και πρώην γ.γ.) της ΕΣΗΕΑ

Αθήνα, 5 Σεπτεμβρίου 2007

Οι σημερινές συγκεκριμένες και αδιάψευστες αποκαλύψεις της εφημερίδας «Εθνος» για το σκάνδαλο της αγοράς του κρυφού ομολόγου των 130.000.000 ευρώ του ΤΣΠΕΑΘ, εκθέτουν όλους όσοι επιχειρούν συστηματικά τους τελευταίους μήνες να το συγκαλύψουν.

Η κυβέρνηση και ειδικά το επιτελείο του κ. Αλογοσκούφη, η ηγεσία του Υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, οι λεγόμενοι από τον ίδιο τον κ. Αλογοσκούφη «άπληστοι χρηματιστές» και οι «ανίδεες διοικήσεις» των ασφαλιστικών ταμείων, δεν πρέπει με κανένα τρόπο να αποφύγουν τις προφανείς ποινικές, πολιτικές και ηθικές τους ευθύνες.

Η ΕΣΗΕΑ από την πρώτη στιγμή γνωρίζει ότι πρόκειται για σκάνδαλο μείζονος πολιτικής σημασίας, είχε ζητήσει την παραίτηση του διορισμένου από την κυβέρνηση προέδρου του ΤΣΠΕΑΘ κ. Καπράνου. Η ΕΣΗΕΑ ήταν και είναι στη διάθεση των αρμοδίων ελεγκτικών και δικαστικών αρχών, και σήμερα καλεί για άλλη μία φορά την Αρχή Καταπολέμησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες στην οποία προεδρεύει ο κ. Ζορμπάς, καθώς και τη Δικαιοσύνη να πράξουν στο ακέραιο και το ταχύτερο το χρέος τους.

Η λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων πρέπει να σταματήσει, οι πολιτικές που διαλύουν το ασφαλιστικό σύστημα, και το όποιο "κράτος πρόνοιας" έχει απομείνει, πρέπει να καταψηφιστούν στις επικείμενες εθνικές εκλογές, και αυτοί που ενθυλάκωσαν μίζες από τα χρήματα των ασφαλισμένων πρέπει επιτέλους να τιμωρηθούν.

Δημήτρης Τρίμης, μέλος Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ

5-9-2007


Σχετικά άρθρα

Προσωπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς ερευνά ο Γ.Ζορμπάς για το ομόλογο του ΤΣΠΕΑΘ (5/9/2007)


Ομοιότητες με εκείνο της JP Morgan παρουσιάζει το ομόλογο που κατέληξε στο ΤΣΠΕΑΘ (19/5/2007)
Η Proton Bank υπέβαλε πρόταση για την αγορά του ομολόγου που πωλήθηκε στο ΤΣΠΕΑΘ (16/5/2007)
Απώλειες 23 εκατ. ευρώ για το ΤΣΠΕΑΘ από την αγορά δομημένου ομολόγου (10/5/2007)
«Καπέλο» 36 εκατ. ευρώ στο δομημένο ομόλογο του ΤΣΠΕΑΘ, αποκάλυψη για το ΤΑΞΥ (27/4/2007)
Επαχθείς όροι στη σύμβαση για την αγορά δομημένου ομολόγου από το ΤΣΠΕΑΘ (25/4/2007)
Ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ ζητεί την παραίτηση του προέδρου του ΤΣΠΕΑΘ για τα ομόλογα (11/4/2007)
Δεύτερο «κρυφό» ομόλογο, ύψους 130 εκατ. ευρώ, με αγοραστή το ΤΣΠΕΑΘ (30/3/2007)
Σχετικοί δικτυακοί τόποι
ΕΣΗΕΑ

(Πλήρες κείμενο...)



Τετάρτη, Ιουνίου 27, 2007

Τραμπουκισμοί κατά δημοσιογράφου της "Μ"

Απόπειρα τρομοκράτησης συντάκτη μέσα στο ίδιο το Αστυνομικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης

ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗΣ συντάκτη που καλύπτει το αστυνομικό ρεπορτάζ μέσα στο ίδιο το αστυνομικό μέγαρο Θεσσαλονίκης! Μπορεί να ακούγεται αδιανόητο, όμως συνέβη και αυτό χθες το πρωί στη διάρκεια μιας, κατά τα φαινόμενα, τυπικής διαδικασίας.

Τετάρτη, Ιουνίου 06, 2007

Μπαμπά τι δουλειά κάνεις;

editorial

στο περιοδικό Parallaxi

(...και η συζήτηση ανοίγει και πάλι)

Στην ερώτηση αυτή κλήθηκα πολλές φορές να απαντήσω, καθώς αδυνατώ να κατατάξω τον εαυτό μου με σαφή τρόπο στην κατηγορία δημοσιογράφος. Για την Ένωση Συντακτών δεν υπήρξα ποτέ δημοσιογράφος, καθώς η ένταξη μου στην κατηγορία των μελών της εμποδίστηκε δύο φορές διότι θεωρήθηκα ανεπαρκής για τον τίτλο. Δεκαεννιά χρόνια ακριβώς συμπληρώνω σε αυτή τη δουλειά τον Αύγουστο και έχοντας δουλέψει σε όλα τα μέσα: εφημερίδα, τηλεόραση ραδιόφωνο και περιοδικό και σχεδόν σε όλες τις θέσεις, από συντάκτης ύλης και ανταποκριτής μέχρι αρχισυντάκτης και διευθυντής ενθέτου κυριακάτικης εφημερίδας, δεν κατανόησα ποτέ στην πραγματικότητα ποια είναι τα ουσιαστικά κριτήρια του να ονομάζεται κάποιος επίσημα δημοσιογράφος. Για τις Ενώσεις συντακτών, ας πούμε, μπορεί να είναι το να αντιγράφει κανείς τα προγράμματα της τηλεόρασης σε ένα τηλεπεριοδικό ή να σηκώνει το τηλέφωνο και να πληροφορείται δυο κουτσομπολιά για τις σελίδες της Εσπρέσο! Από την άλλη γνωρίζω δεκάδες συναδέλφους που έδωσαν μάχες από εφημερίδες και μικρόφωνα, δίνοντας αληθινό νόημα στον όρο δημοσιογραφία και εξακολουθούν με γελοίες δικαιολογίες, σκοπιμότητες και αφορμές να βρίσκονται εκτός της επίσημης οικογένειας, θεωρούμενοι διασκεδαστές και όχι επαγγελματίες δημοσιογράφοι. Όχι πως με ένοιαξε και ποτέ που δεν έγινα ποτέ μέλος αυτής της τόσο παρεξηγημένης οικογένειας, μονάχα κάτι χρόνια πεταμένων κρατήσεων στο Ταμείο των δημοσιογράφων, που στέρησαν από τα παιδιά μου τις νόμιμες χαρές μιας κατασκήνωσης ή ενός καλύτερου ιατροφαρμακευτικού φορέα, αλλά δεν βαριέσαι. Ο καθένας κρίνεται από την ιστορία και τα απαρχαιωμένα μυαλά κάποτε βρίσκουν τη θέση τους, μαζί με τα καταστατικά, στις σπηλιές της παλαιοντολογίας.

Τώρα για να επανέλθουμε στην ουσία αυτής της δουλειάς. Πολλές φορές αναρωτιέμαι, ειδικά τέτοια εποχή που οι μεταγραφές στην τηλεόραση οργιάζουν, αν νιώθω κάποιου είδους επαγγελματικής συγγένειας με τα θεριά των δελτίων των οκτώ που βρίζονται, αγαπιούνται, απειλούν ή απλά εξαργυρώνουν δημόσια, για τα μάτια του κόσμου, τη φήμη τους. Αλλάζοντας στρατόπεδα, συζύγους, αφεντικά, ιδεολογίες, από σεζόν σε σεζόν. Νομίζω πως δεν έχω καμία σχέση έτσι και αλλιώς. Με τα χρόνια έμαθα να είμαι διστακτικός ακόμα και σε ανθρώπους φαινομενικά αψεγάδιαστους σε αυτό το χώρο. Αυτό που σήμερα σου δείχνει το δράμα του κόσμου στην Καμπούλ, αύριο να είσαι σίγουρος θα ξεπουληθεί για καμιά πενηνταριά χιλιάδες ευρώ διαφημίζοντας πολυτελή προϊόντα που παρήγαγαν τα ίδια χέρια των εργατών που έδειχνε να υποφέρουν.

Στη δημοσιογραφία, αυτήν την απόλυτα παρεξηγημένη έννοια, όλα είναι πιθανά. Το να δεις ένα ωραίο πρωί να βαφτίζεται συντάκτρια μια εμφανίσιμη νεαρή που μοιράστηκε το κρεβάτι ενός μεγαλοδημοσιογράφου, αλλά και το να δεις να βγαίνει από το γραφείο ενός επιχειρηματία ή πολιτικού με μια τσάντα γεμάτη λεφτά ένας συνάδελφος υπεράνω πάσης υποψίας.

Από την άλλη υπάρχει ένα νέο αεράκι σε τούτη τη δουλειά που με κάνει και νοιώθω πιο αισιόδοξος. Το ότι ο κόσμος, ας πούμε, διαβάζει κάθε μήνα ένα free press σαν αυτό, σε αριθμούς που δεν πουλάνε μαζί αθροιστικά ημερησίως οι δύο μεγαλύτερες εφημερίδες της πόλης και συζητάει τα θέματα του για βδομάδες, λέει κάτι. Το ότι τα θέματα του αναπαράγονται αυτούσια, επίσης λέει κάτι. Το ότι οι εφημερίδες που αλλάζουν πανικόβλητες θέλουν να μοιάσουν πια στα δωρεάν διανεμόμενα έντυπα και τη φρεσκάδα της ματιάς τους, μας δίνει δύναμη να πάμε παραπέρα. Σε δέκα χρόνια από τώρα, τα στερεότυπα γύρω από την παρεξηγημένη λέξη και έννοια δημοσιογράφος θα έχουν καταρρεύσει. Μαζί και όλοι εκείνοι οι σκουριασμένοι εγκέφαλοι που κατάντησαν αυτή τη δουλειά τον περίγελο του κόσμου. Πάμε παρακάτω.

Γιώργος Τούλας


Οι «μπλοκάκηδες» είναι bloggers;

Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007

Οι υποψήφιοι του "Δούρειου Τύπου" για την ΕΣΗΕΑ

Η συνδικαλιστική οργάνωση δημοσιογράφων «ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ – ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΤΥΠΟΣ» ανακοίνωσε τη λίστα με τους υποψήφιους της για το νέο Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ στις εκλογές που γίνονται στις 6-7 Ιουνίου:
,
ΑΓΡΟΛΑΜΠΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ -ΕΘΝΟΣ, ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ -ΕΡΤ, ΒΑΣΙΛΑΚΗ ΕΛΕΝΗ -ΚΕΡΔΟΣ, ΒΗΧΟΥ ΜΑΡΙΝΑ -ΑΠΕ, ΒΙΔΑΛΗ ΝΙΝΕΤΑ -Ρ.Σ. ΣΚΑΪ, ΒΟΛΑΚΗ ΜΑΤΙΝΑ -ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΒΟΥΛΤΣΙΔΟΥ ΕΛΕΝΗ -ΒΗΜΑ, ΔΕΛΒΙΝΙΩΤΗ ΕΛΕΝΗ –ΕΡΑ / ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΟΥ ΠΟΠΗ -ΝΕΑ, ΖΕΜΠΙΛΑΣ ΑΝΔΡΕΑΣ -MEGA, ΖΕΝΕΤΖΙΔΑΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ -ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ, ΚΑΪΜΑΚΗ ΒΑΛΙΑ -ΕΡΤ/ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ΚΑΛΑΪΤΖΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ -ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ (ΤΕΤΑ) -ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ, ΚΑΜΠΥΛΗΣ ΤΑΚΗΣ -ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, ΚΑΠΑΚΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ -MEGA, ΚΑΣΔΑΓΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ -ΠΟΝΤΙΚΙ, ΚΑΤΣΙΜΗ ΜΑΡΙΛΕΝΑ -ΝΕΤ, ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ -ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ, ΚΟΡΟΒΕΣΗΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ –ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ / ΕΠΟΧΗ, ΚΟΤΤΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ -ΕΘΝΟΣ, ΚΥΡΙΤΣΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ –ΑΥΓΗ / ATHENS VOICE, ΛΑΜΠΑΔΙΤΗ ΜΑΙΡΗ -MEGA, ΜΑΝΙΑΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ -ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ΜΑΝΙΦΑΒΑ ΔΗΜΗΤΡΑ -ΑΥΓΗ, ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΗΛΙΑΣ -ΕΘΝΟΣ, ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ ΜΠΟΥΛΙΚΑ -Ρ.Σ. ΚΟΚΚΙΝΟ, ΜΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ -ΒΗΜΑ, ΜΠΑΣΚΟΖΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ –ΒΗΜΑ / ΕΞΠΡΕΣ, ΜΠΛΟΥΝΑΣ ΘΑΝΟΣ –ΕΡΑ ΣΠΟΡ, ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ -ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΜΠΟΥΚΑΟΥΡΗ ΕΛΕΝΗ -ΑΠΕ, ΜΠΟΥΣΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ -MEGA, ΝΙΚΟΛΑΚΑΚΟΣ ΚΩΣΤΗΣ -ΑΥΓΗ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΧΡΙΣΤΑ -Ρ.Σ. ΞΕΝΙΟΣ, ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ -ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ΝΤΑΒΑΝΕΛΛΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ -ΑΠΕ, ΝΤΟΒΟΛΟΣ ΜΑΚΗΣ -EΛ. ΤΥΠΟΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΛΑΜΠΡΟΣ -STAR T.V, ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ ΘΟΔΩΡΗΣ -ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ, ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΩΣΤΗΣ -ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΝΙΚΟΣ –FLASH / ALTER, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΟΣ -ΕΤ 1,ΠΑΡΔΑΛΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ -ΑΠΕ, ΠΙΤΤΑΡΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ -ALPHA T.V, ΠΟΥΛΙΑΣΗ ΝΙΚΗ -ΒΗΜΑ, ΡΑΠΤΗ ΓΙΟΥΛΑ, ΡΟΖΑΚΗ ΕΛΕΑΝΑ -ΚΕΡΔΟΣ, ΡΟΥΣΣΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ , ΣΜΥΡΛΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ -ALPHA T.V, ΣΟΥΡΜΕΛΙΔΗΣ ΣΠΥΡΟΣ -ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ, ΣΤΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗ ΛΟΥΛΗ -ΑΥΓΗ, ΣΩΤΗΡΙΑΔΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ -MEGA, ΣΩΤΗΡΧΟΥ ΙΩΑΝΝΑ -ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ΤΖΑΛΑΒΡΑΣ ΘΟΔΩΡΗΣ -ΚΕΡΔΟΣ, ΤΡΙΜΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ -ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ ΠΕΤΡΟΣ -ΑΠΕ, ΤΣΑΓΚΡΗΣ ΝΙΚΟΣ -ΕΘΝΟΣ, ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ ΤΑΣΟΣ, ΤΣΙΓΚΑ ΤΖΟΥΛΗ -ΝΕΤ, ΦΙΛΗΣ ΝΙΚΟΣ -ΑΥΓΗ, ΧΑΪΜΑΝΤΑ ΣΟΝΙΑ -ΗΜΕΡΗΣΙΑ, ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΘΑΝΟΣ -ΒΗΜΑ, ΧΡΙΣΤΑΚΑΚΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ -ΝΕΤ, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ ΑΣΤΕΡΩ -ΠΑΡΟΝ, ΨΥΛΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ -ΑΝΤΕΝΝΑ / ΑΠΕ
Για την Εξελεγκτική Επιτροπή: ΠΕΠΟΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΚΕΡΔΟΣ/Γ.Γ.Ε, ΚΑΤΣΑΡΟΣ ΤΑΣΟΣ, ΑΥΓΗ